ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΧΕΛΜΟΥ - ΒΟΥΡΑΪΚΟΥ
Το συγκεκριμένο blog δημιουργήθηκε με σκοπό την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση μαθητών και εκπαιδευτικών για το Εθνικό Πάρκο και το Γεωπάρκο Χελμού – Βουραϊκού. Οι περιβαλλοντικές ομάδες των σχολείων μπορούν να αξιοποιήσουν πληροφορίες και υλικό από το blog στο σχεδιασμό και την υλοποίηση προγραμμάτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης για προστατευόμενες περιοχές.
Κυριακή 24 Ιουνίου 2018
Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018
Χλωρίδα
Στην προστατευόμενη περιοχή Χελμού-Βουραϊκού συγκεντρώνεται υψηλός αριθμός ελληνικών και τοπικών ενδημικών, πολλά από τα οποία ανήκουν σε μία από τις κατηγορίες επικινδυνότητας του Βιβλίου Ερυθρών δεδομένων της IUCN, επιπρόσθετα με την παρουσία ενός είδους προτεραιότητας σύμφωνα με τον κατάλογο του παραρτήματος Ι Ι της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, συμβάλει στην ανάδειξη της οικολογικής αξίας του ορεινού τοπίου, το οποίο επίσης χαρακτηρίζεται από γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά ιδιαίτερης σημασίας και οικολογικού ενδιαφέροντος.
Τα προαναφερόμενα όσον αφορά τον χλωριδικό πλούτο, τον υψηλό αριθμό ενδημικών ειδών και τη σπανιότητα αυτών των στοιχείων, συνδυάζονται με την παρουσία δασών ελάτης και μαύρης πεύκης πολύ καλής δομής και ανάπτυξης, αλλά και δασών μικρότερης έκτασης πλατύφυλλης δρυός που προσδίδουν την ιδιαίτερη οικολογική και αισθητική αξία του εξεταζόμενου ορεινού τόπου.
Η χλωρίδα του Χελμού, χαρακτηρίζεται από τη συγκέντρωση υψηλού αριθμού ενδημικών ειδών και μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί 27 ενδημικά της Πελοποννήσου και 90 ενδημικά της Ελλάδας. Επιπρόσθετα, η μοναδικότητα του ορεινού συμπλέγματος οφείλεται στην παρουσία πέντε τοπικών ενδημικών, δηλαδή ειδών που φύονται αποκλειστικά στο Χελμό.
Τα ονόματα αρκετών ειδών, παραπέμπουν σε τοπωνύμια της περιοχής, είτε γιατί αποτελούν ενδημικά του Χελμού, είτε γιατί περιγράφηκαν για πρώτη φορά στην περιοχή αυτή.
Για περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Στην προστατευόμενη περιοχή Χελμού-Βουραϊκού συγκεντρώνεται υψηλός αριθμός ελληνικών και τοπικών ενδημικών, πολλά από τα οποία ανήκουν σε μία από τις κατηγορίες επικινδυνότητας του Βιβλίου Ερυθρών δεδομένων της IUCN, επιπρόσθετα με την παρουσία ενός είδους προτεραιότητας σύμφωνα με τον κατάλογο του παραρτήματος Ι Ι της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, συμβάλει στην ανάδειξη της οικολογικής αξίας του ορεινού τοπίου, το οποίο επίσης χαρακτηρίζεται από γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά ιδιαίτερης σημασίας και οικολογικού ενδιαφέροντος.
Τα προαναφερόμενα όσον αφορά τον χλωριδικό πλούτο, τον υψηλό αριθμό ενδημικών ειδών και τη σπανιότητα αυτών των στοιχείων, συνδυάζονται με την παρουσία δασών ελάτης και μαύρης πεύκης πολύ καλής δομής και ανάπτυξης, αλλά και δασών μικρότερης έκτασης πλατύφυλλης δρυός που προσδίδουν την ιδιαίτερη οικολογική και αισθητική αξία του εξεταζόμενου ορεινού τόπου.
Η χλωρίδα του Χελμού, χαρακτηρίζεται από τη συγκέντρωση υψηλού αριθμού ενδημικών ειδών και μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί 27 ενδημικά της Πελοποννήσου και 90 ενδημικά της Ελλάδας. Επιπρόσθετα, η μοναδικότητα του ορεινού συμπλέγματος οφείλεται στην παρουσία πέντε τοπικών ενδημικών, δηλαδή ειδών που φύονται αποκλειστικά στο Χελμό.
Τα ονόματα αρκετών ειδών, παραπέμπουν σε τοπωνύμια της περιοχής, είτε γιατί αποτελούν ενδημικά του Χελμού, είτε γιατί περιγράφηκαν για πρώτη φορά στην περιοχή αυτή.
Για περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Πανίδα
Η πανίδα της προστατευόμενης περιοχής του Χελμού–Βουραϊκού, περιλαμβάνει
σημαντικό αριθμό εντόμων, αμφίβιων, ερπετών, πουλιών και θηλαστικών.
Την άνοιξη τα αλπικά λιβάδια του Χελμού, ομορφαίνουν ακόμη περισσότερο
με πεταλούδες. Οι μπλε πεταλούδες (Agrodiaetus iphigenia, Turanana
panagaea) ζουν μόνο στις υψηλές κορυφές του Χελμού, ενώ άλλα είδη
πεταλούδων, όπως η νυχτοπεταλούδα (Calimorpha quantripunctaria), η
θερσαμόνια της Θέτιδος (Thersamonia thetis) κάνουν στην περιοχή μια από
τις λιγοστές εμφανίσεις τους στον ελλαδικό χώρο.
Ο ενδημισμός που
παρατηρείται στο Χελμό δεν αφορά μόνο τα λεπιδόπτερα, αλλά και άλλες
οικογένειες εντόμων (κολεόπτερα, ορθόπτερα) και χερσαίων ασπονδύλων
(γαστερόποδα, ισόποδα). Πολλά από αυτά τα είδη αν και δεν είναι
ιδιαίτερα γνωστά στο ευρύ κοινό, έχουν ιδιαίτερη επιστημονική αξία.Για περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Απειλές για τα οικοσυστήματα του Εθνικού Πάρκου
Απορρίμματα
Υγρά απόβλητα
Τα απορρίμματα προκαλούν προβλήματα, όχι μόνον από αισθητικής άποψης αλλά και
λόγω ρύπανσης των επιφανειακών και υπόγειων νερών καθώς και της ατμόσφαιρας.
Οι αστικές
δραστηριότητες, χωρίς μονάδες επεξεργασίας και με διάσπαρτες
αγροτοβιοτεχνικές δραστηριότητες σε μέρος της περιοχής (ελαιοτριβεία,
τυροκομεία, κ.λ.π.), επιβαρύνουν σημαντικά όλους τους αποδέκτες (έδαφος,
χείμαρροι/ποτάμια, θάλασσα). Είναι χαρακτηριστικό ότι το συντριπτικό
ποσοστό των οικισμών της περιοχής, ανεξαρτήτως μεγέθους, στερείται
κεντρικού αποχετευτικού δικτύου, ενώ μόνο ένας οικισμός διαθέτει μονάδα
επεξεργασίας των λυμάτων. Αποτέλεσμα αυτού είναι να διαθέτουν τα αστικά
λύματά τους, άμεσα ή έμμεσα στους υδάτινους αποδέκτες της περιοχής (
Βουραϊκό, Αροάνειο, Κράθι, κ.λ.π.) με αποτέλεσμα τη σταδιακή
υποβάθμιση τους.
Για περισσότερες πληροφορίες εδώΤετάρτη 14 Φεβρουαρίου 2018
Παρουσίαση του ΚΠΕ Κλειτορίας-Ακράτας για την
Προστατευόμενη Περιοχή Χελμού-Βουραϊκού
Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Κλειτορίας-Ακράτας υλοποιεί τριήμερο εκπαιδευτικό πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης με τίτλο "Ταξίδι στην Προστατευόμενη Περιοχή Χελμού-Βουραϊκού". Στο πλαίσιο του προγράμματος, μαθητές και εκπαιδευτικοί ενημερώνονται για το Εθνικό Πάρκο και το Γεωπάρκο Χελμού-Βουραϊκού, με μία παρουσίαση που γίνεται στο χώρο του ΚΠΕ.
Περισσότερες πληροφορίες για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα εδώ.
Προστατευόμενη Περιοχή Χελμού-Βουραϊκού
Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Κλειτορίας-Ακράτας υλοποιεί τριήμερο εκπαιδευτικό πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης με τίτλο "Ταξίδι στην Προστατευόμενη Περιοχή Χελμού-Βουραϊκού". Στο πλαίσιο του προγράμματος, μαθητές και εκπαιδευτικοί ενημερώνονται για το Εθνικό Πάρκο και το Γεωπάρκο Χελμού-Βουραϊκού, με μία παρουσίαση που γίνεται στο χώρο του ΚΠΕ.
Περισσότερες πληροφορίες για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα εδώ.
Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου 2018
Αισθητικό δάσος Καλαβρύτων
Στα νοτιοδυτικά των Καλαβρύτων απλώνεται μια έκταση 17.500 στρ. τεράστιου δασικού πλούτου, αποτελούμενη από Abies cephalonica (Κεφαλληνιακή ελάτη), Pinus nigra (Μαύρη πεύκη), Quercus ilex (Αριά) και Quercus coccifera (πουρνάρι). Η δασική αυτή έκταση κηρύχθηκε Αισθητικό Δάσος το 1977, εξαιτίας της σημαντικότητας των τύπων οικοτόπων, της χλωρίδας και της πανίδας. Επιπλέον, έχει χαρακτηριστεί ειδική περιοχή προστασίας για τα πουλιά (Οδηγία 79/409/ΕΕ) και αποτελεί την αντιπλημμυρική ασπίδα των Καλαβρύτων. Το Αισθητικό Δάσος χαρακτηρίζεται από εναλλασσόμενη τοπογραφία, στην οποία οι παραπάνω τύποι βλάστησης προσδίδουν ένα ιδιαίτερο χαρακτήρα και αναδεικνύουν τη φυσική και την αισθητική του αξία. Στην απαίτηση προστασίας και διατήρησης του δάσους, συντελεί και η ιστορική του σημασία, καθώς εδώ βρίσκεται το μνημείο εκτελεσθέντων κατά τη Γερμανική κατοχή.
Στα νοτιοδυτικά των Καλαβρύτων απλώνεται μια έκταση 17.500 στρ. τεράστιου δασικού πλούτου, αποτελούμενη από Abies cephalonica (Κεφαλληνιακή ελάτη), Pinus nigra (Μαύρη πεύκη), Quercus ilex (Αριά) και Quercus coccifera (πουρνάρι). Η δασική αυτή έκταση κηρύχθηκε Αισθητικό Δάσος το 1977, εξαιτίας της σημαντικότητας των τύπων οικοτόπων, της χλωρίδας και της πανίδας. Επιπλέον, έχει χαρακτηριστεί ειδική περιοχή προστασίας για τα πουλιά (Οδηγία 79/409/ΕΕ) και αποτελεί την αντιπλημμυρική ασπίδα των Καλαβρύτων. Το Αισθητικό Δάσος χαρακτηρίζεται από εναλλασσόμενη τοπογραφία, στην οποία οι παραπάνω τύποι βλάστησης προσδίδουν ένα ιδιαίτερο χαρακτήρα και αναδεικνύουν τη φυσική και την αισθητική του αξία. Στην απαίτηση προστασίας και διατήρησης του δάσους, συντελεί και η ιστορική του σημασία, καθώς εδώ βρίσκεται το μνημείο εκτελεσθέντων κατά τη Γερμανική κατοχή.
Ορεινός όγκος του Χελμού
O ορεινός όγκος του Χελμού (Αροάνια)
βρίσκεται στη βόρεια Πελοπόννησο και η Ψηλή Κορφή στα 2.355 μ. είναι και
η υψηλότερη. Στα ανατολικά του ορεινού αυτού συμπλέγματος, οι ψηλότερες
κορυφές σχηματίζουν ένα πέταλο γύρω από τη μυθική κοιλάδα των Υδάτων
της Στυγός, όπου και δημιουργείται ένας εντυπωσιακός καταρράκτης 200 μ.,
ενώ σε υψόμετρο 2.050 μ. βρίσκεται η μοναδική αλπική λίμνη της
Πελοποννήσου, η Μαυρόλιμνη.
Στο Χελμό απαντώνται σημαντικοί οικότοποι
λόγω της παρουσίας φυτικών και ζωικών ειδών με υψηλό ποσοστό
ενδημισμού. Το γεγονός αυτό δικαιολογεί το χαρακτηρισμό της περιοχής του
Χελμού ως «δεξαμενή βιοποικιλότητας». Χαρακτηριστικό του τοπίου του
ορεινού όγκου του Χελμού, είναι η παρουσία δασών Abies cephalonica
(Κεφαλληνιακή ελάτη) και Pinus nigra (Μαύρη πεύκη) σε χαμηλότερα
υψόμετρα, που σχηματίζουν ιδανικά καταφύγια για τα μεγάλα θηλαστικά και
τα πουλιά της περιοχής.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)